بارها یوسف دل را که به چاه غم توست

دو جهانش به خرید آمده  ، نفروخته ام

و اما :

فلك هميشه به كام يكي نمي گردد

كه آسياي طبيعت به نوبت است اي دوسـتــــــــــــــــــــ

و گاهي :

نقص در معرفت ماست نگارا ورنه

نيست بي مصلحتي حكم خداوند حكيم

 من به یک احساس خالی دلخوشم

  من به گل های خیالی دلخوشم

  گر چه اهل این خیابان نیستم

         با هوای این حوالی دلخوشم

آسمان فرصت پرواز بلند است ولی

قصه این است چه اندازه کبوتر باشی

 نه دل در دست محبوبی گرفتار

نه سر در کوچه باغی بر سر دار

از این بیهوده گردیدن چه حاصل

پیاده می شوم دنیا نگهدار